October 11, 2016
Artikel
Een spannend interview

De zomer is over en het werk in Dordrecht voor mij, Sam en Sanne gaat weer beginnen. De eerste nazomer sessie hebben we al achter de rug. Ik ben met Sanne in het zorghotel geweest voor een speciale sessie.

Bij Rivas Zorggroep kwamen  een cameravrouw en een journaliste van het tijdschrift Ezin&Zorg. Zij wilden een interview doen, omdat ze het werk wat wij doen bijzonder vinden. Ze spraken met verschillende mensen die bij ons werk betrokken zijn. De fysiotherapeut waar ik mee werk, de verzorgende van de cliënt en Nikki, de directeur van stichting Contacthond werden geïnterviewd. Sanne, de cliënt en ik kwamen in de film. Nogal vreemd om met een camera naast je hoofd of been te doen alsof er helemaal niets aan de hand is.

Britta en Sanne aan het werk

Ik was uiteraard gespannen. En maakte me zorgen dat Sanne mijn spanning zou overnemen om zo samen met mij een ‘chaos sessie’ te laten zien. Het spiegelen van wat er binnen de hondenbegeleider (of baas) gebeurt is namelijk een groot talent van honden. Gelukkig gebeurde dit niet. De camera vrouw heeft mij gerust gesteld en zo ging Sanne rustig en braaf aan de slag.

De cliënt heeft voor Sanne een houten hondenpuzzel gevuld met snoepjes. Voor deze cliënt met een beperking van de beweeglijkheid in haar rechter arm is dit een echte uitdaging. Eerst moet ze mijn bakje met de hondensnoepjes open draaien. Dan met ‘pincettengreep’ de snoepjes in de puzzel doen. Puzzel dicht doen en mijn bakje weer dicht schroeven. Sanne zit ernaast en kijkt met grote ogen naar de cliënt. Ze kennen elkaar goed. Als alles klaar is zet de cliënt de puzzel voor Sanne klaar en geeft haar de commando’s dat ze mag beginnen.

Wat heeft de cliënt op zo een moment geoefend? Het open schroeven van een jampot, het pakken van kleine voorwerpen (fijne motoriek) en een duidelijke uitspraak. Alles doet de cliënt met plezier en het gaat bijna vanzelf. Vaak hebben de cliënten niet eens door wat ze allemaal doen om het voor de hond leuk te maken.

Sanne doet dit werk zo goed, dat ik me soms een beetje overbodig voel. Zij snapt, zonder veel woorden van mij, wat ik wil. Zelfs als ik gespannen ben, zoals op deze dag, met de camera naast mijn hoofd en allemaal mensen erbij die er anders niet zijn.

Het filmpje is trouwens te zien op http://www.ezinenzorg.com/#/3/Echte-verhalen (onder het kopje therapiehond).

Veel kijkplezier!

Nikki Rethmeier